CHÂTEAU DE VALLAGON

In het Loiredal, zo’n 700 kilometer van de Utrechtse Dom staat Château de Vallagon. Een familie hotel gevestigd in een negentiende eeuws kasteel. Het is de thuisbasis van onze columnist Frans Kieftenbeld die ons zijn belevenissen verteld in “Als Frans in Frankrijk” .Om in de stemming te komen en de voorgeschiedenis van deze kleurrijke persoonlijkheid te proeven een openhartig interview over de vreugde, de spanning, het lef, de teleurstelling en het keiharde werken wat komt kijken bij het exploiteren van deze Grande Dame in de Loire.

Vijf jaar geleden ben je vertrokken uit Nederland om in Frankrijk een nieuw leven te starten. Waar kwam dat verlangen vandaan?

Het begon allemaal met een onrustig kriebeltje, een vaag verlangen naar iets heel anders. Ik was jaren lang vestigingsdirecteur van een horecagroothandel geweest. Hartstikke leuk maar op een dag ben je er klaar mee.

Dus jullie naar Frankrijk?

Ja dat het Frankrijk moest worden stond als een paal boven water. Het was ons favoriete vakantieland en ik ben er redelijk goed bekend.  We zijn best lang op zoek geweest naar de geschikte locatie. De meeste kasteeltjes die we bezochten waren een drama, totaal in verval of op een plek waar je voor je verdriet niet wilde gaan zitten. Toen de moed ons zo’n beetje in de schoenen gezakt was en we vreesden nooit ons ‘ droomkasteel ‘ te vinden ontmoetten we een makelaar in Montrichard. Hij nam ons mee naar Bourré een piepklein plaatsje maar daar hadden we ons WAUW-moment. Dit was ons kasteel.  Er was achterstallig onderhoud maar er was altijd genoeg gestookt dus alle vertrekken waren droog, er zat een nieuw dak op en er stonden bijgebouwen waar we zelf konden gaan wonen. Helemaal zoals we hadden gedacht en gehoopt.  Mijn broer Clement, we doen dit samen mijn gezin en dat van mijn broer, zag het ook meteen zitten. Gelukkig heeft hij meer verstand van verbouwen dan ik want we hadden wel wat te klussen natuurlijk en ik kon amper een hamer vasthouden.  Met hulp van vrienden en familie uit Nederland hebben we die klus geklaard en zelfs ik weet nu hoe je een muurtje moet stuken.

Dat ging van een leiendakje begrijp ik?

Euhm nou…….( schaterlacht) Het was winter moet je weten en er was  geen verwarming. Rioleringen, badkamers, elektriciteitsleidingen alles moesten we aanleggen, de verfkwasten vroren vast aan je vingers, nou ja bijna maar het klinkt mooi romantisch. De enige verwarming was een houtvuur in een van de bijgebouwen dus daar zaten we s’ avonds met z’n allen te ontdooien, bere gezellig natuurlijk, dat wel

 
Al het werk was niet voor niets Frans, het eindresultaat is verpletterend! Ik ben verliefd!

Haha dankjewel! Ja het is mooi geworden hè. De aankleding is grotendeels  verzorgd door Tineke mijn schoonzus en Els mijn vrouw die hebben daar een goede kijk op. We hebben veel oude details bewaard dat geeft ook die heerlijke sfeer. We hebben 12 kamers waar onder een enkele suite met ieder zijn eigen interieur. Het landgoed er omheen is ook een geweldige omgeving natuurlijk. De bijgebouwen, de wijngaard, ja die hebben we ook! Onze eigen wijn, deze wordt gemaakt in samenwerking met een wijnmaker uit het dorp. We hebben zelfs een zilveren medaille gewonnen op een gerenommeerde landbouwbeurs in Parijs. Ik schenk hem dan ook met gepaste trots bij mijn culinaire creaties. Ja ik heb mijn oude beroep weer opgepakt en ben de ‘ Chef de Cuisine’ . Het is fantastisch om de gasten te zien genieten aan de grote tafels in de eetzaal of zomers op het terras. Daar is het uitzicht ook zo geweldig, het zwembad, de paarden. We hebben 3 Friese paarden en een koets je kunt je voorstellen wat dat voor plaatje geeft in deze omgeving.

Chef de Cuisine, dat klinkt als hard werken, hoe zijn de taken verdeeld?

Nou ik sta dus in de keuken, niet alleen hoor we hebben ook  een fantastische franse chef-kok in dienst. Els en Tineke zijn de gastvrouwen en die doen dat echt geweldig. Geen zakelijk en kil ontvangst maar echt een familie gevoel. We zijn ook een echt familie hotel. Meerdere kamers zijn ingericht met kinderbedden en er zijn speel hoeken en natuurlijk buiten is er ook veel voor de kleintjes te beleven, waar onze enorme hangmat die tussen twee eeuwenoude lindes hangt een verrassende “jongere hangplek” is.