OP TOURNEE MET DÉ

Met Dé over zee
Jawel, het heeft lang genoeg geduurd. Dé krijgt de kriebels en wil weer cruisen. Dit maal is er gekozen voor een reis vertrekkend uit Athene met als eindbestemming Fort Lauderdale in Florida, USA. Hetgeen inhoudt dat er wat minder stopplaatsen zijn en wat meer zeedagen, die wellicht te saai voor verhalen zijn. Laat ik dan ieder geval week 1 met de lezer delen…

Kalimera en yassas
9 april 2011. De dag voor vertrek blinde paniek in mijn fabriek. Om ongeveer 14.00 uur was ik klaar met pakken en zou nog even mijn paspoort bij de rest van de reisbescheiden stoppen…… Niet dus. Ik heb dat ding ALTIJD in mijn tas. De vlammen sloegen me uit toen ik niks in de tas aantrof. Vervolgens heb ik het daarop volgende uur en half alle tassen, kasten, jassen, ja zelfs de auto ondersteboven gehaald op zoek naar die verrotte pas! Het huilen stond me nader dan het lachen… Zelfs op internet had ik reeds uitgeplozen wat er nodig was voor een zogenaamd nooddocument!!!! Uiteindelijk heeft een goede vriendin het document gevonden en was het hart weer gerust. De volgende morgen stond de taxi keurig op tijd voor de deur te wachten. En om 09.00 uur was ik al op Schiphol voor de vlucht die pas om 12.00 zou vertrekken. Tijdens het inchecken de avond ervoor kwam ik erachter dat ik me toch verwend had met een business class zetel. Gratis drankjes en hapjes in de lounge en langs de rijen. Pure luxe natuurlijk! Geen pascontrole voor Griekenland, wat een giller. De veiligheidscontrole daarentegen was zeer scherp. Ik “piepte” en moest vervolgens blootsvoets door het hekje. Toen werd mijn tas eruit gepikt. De haarföhn die ik die ochtend nog gauw in de tas had gepropt werd door de computer wellicht als pistool aangemerkt. Ik mocht verder.
Op tijd vertrokken met stralend weer en een eindeloos uitzicht. Ik zat in een rij van 3 voor mij alleen…dus al gauw waren de leuningen omhoog, het kussentje en deken gevraagd en D lag te snurken… Af en toe toch ontwakend voor een gezonde lunch en even genietend van de Alpen, Kroatië, Bosnië, Albanië oh ja, en ook Venetië… Na nog wat doezelen kwamen we na 2 uur en 50 minuten alweer aan de grond in Athene. Ook hier stralende zon en strakblauwe lucht. De koffer had ik binnen het kwartier en 5 minuten later zat ik al in de taxi naar Piraeus. De haven van Athene. In het Efplias Hotel werd ik hartelijk welkom geheten door de bijzonder vriendelijke baliemedewerkster. De kamer is groot! Er zit zelfs een kleine keuken in. Je mag de wc gewoon doortrekken, hetgeen niet vaak voorkomt in Griekenland. Je wordt geacht je papier in een mand te deponeren. Maar dit hotel is echt een aanrader! Ik zit op moment van schrijven op een leuke kleine patio buiten, met een biertje voor mijn neus. Het is hier goed. Straks ga ik met de taxi naar een goed restaurant en zal ik heerlijk slapen. Morgen dan uiteindelijk richting de terminal om de MS Amsterdam te betreden. 

Aan boord
Waar was ik gebleven…. Oh. Ja… ik ging uit eten in een Grieks restaurant. Een heel prettig restaurant mag ik wel zeggen. Aan de haven dus leuk uitzicht over de vele luxe jachten die daar lagen afgemeerd. Alleen Grieken om me heen dus dat converseert wat lastig… desalniettemin… een prima plek. Dit soort oorden kun je maar beter in het voorjaar bezoeken, dan is iedereen nog vriendelijk en zijn ze nog niet in staat de vele toeristen te vermoorden.

Als voorgerecht een heerlijke feta kaas in bladerdeeg met erover sesamzaadjes gesprenkeld, op een leuke tekening van honing… Om je vingers bij af te likken. Gloeiend heet, dat wel.,. dus gauw geblust met de locale witte wijn die alleen per glas of per fles te koop was. De fles was me iets te gortig zo op de eerste dag, dus ik heb slechts 1 glas genomen. En natuurlijk helemaal vergeten te noemen… zodra je gaat zitten staat er brood, olijven, heerlijke olijfolie en een andere dip op tafel. Met een groot glas water. Daar zouden ze in Nederland toch ook eens mee moeten beginnen.

Het hoofdgerecht was iets minder spectaculair, wat wil je ook met een Griekse hamburger. Deze is dan niet overgoten met mayo en ketchup maar met tzatziki… de knoflook, yoghurt, komkommer lekkernij uit het land. Goed degelijk voedsel met prima frieten. Een taxi werd gebeld om weer terug naar het hotel te gaan. 5 Euro… wie doet je wat.

Eenmaal daar aangekomen heb ik nog even naar het zeer nare nieuws uit Nederland gekeken via uitzending gemist. Daarna toch in een heel diepe slaap gevallen. Fantastische matras!! De volgende dag kon ik rustig uitslapen. Je mist dan wel ontbijt, maar och ik wist dat eenmaal aan boord en genoeg te nuttigen valt. Dus om 12.00 stond ik klaar voor de 3 minuten rit naar de terminal.

Hoe anders deze reis, waar ik een van de weinigen ben die aan boord  komt, als alle andere. Geen rijen wachtenden, gewoon koffer afgeven, door de security en aan boord. Daar werd dan ook de sleutel geregeld met je foto. Het is als thuiskomen. En ik heb dit inmiddels al zoveel rondom me gehoord. Deze trip is namelijk onderdeel van een wereldcruise. Zeker de meerderheid hier aan boord, die al bijna 100 dagen meevaren. Al de mensen die ik reeds geïnterviewd heb, zeggen dat het omgevlogen is. Dat beloofd goeds voor mijn toekomst.

Mijn hut is zoals alle hutten op deze cruiseline. Prima. De bank is dit keer niet van stof maar van leer ?? Of het heeft er vlak naast gelegen. Ook heb ik al de diverse enorm leuke snuisterijen ontvangen. Wellicht omdat dit onderdeel is van de wereldreis. Een mooi gebonden journaal waarin ik de reizen kan opschrijven (haha). Een leuk fleece set bestaande uit muts, shawl en leuke handschoenen. Een “blijf gezond”map, met daarin van alles van naaigerei tot peper en zout. Echt grappig. Al ras was de koffer uitgepakt en alles opgehangen. Ik zie dat ik veel zwart heb meegenomen maar misschien ook wel te veel warme kleding. Want verrassing… het weer is tot nu toe fantastisch mooi. Dan gaat de witte was maar wat vaker naar de wasserette. 

Ik weet dat menigeen denkt, ach gossie, ze reist alleen. Zal dat wel leuk zijn? JA DAT IS LEUK! Misschien denk je dat de mensen die elkaar al zo lang zien, klieken hebben gevormd? Niks is minder waar. Tuurlijk kennen ze elkaar goed, maar als er vers bloed aan boord komt, worden ze allemaal enthousiast… En voor dat ik het wist… was ik al door zoveel mensen geadopteerd! Ik kan niet eens rustig een boek lezen in de bar (want daar mag je roken) ik wordt onmiddellijk uitgenodigd om bij de groepjes te komen zitten. Ik vind dat toch wel klasse!! De eerste avond dus, heb ik gelijk naam gemaakt. Nou ben ik ook slecht over het hoofd te zien, dus dat scheelt. Maar Hello Denise…. Hoor ik veel. Ik heb meteen ook de goeie mensen leren kennen. Waar je mee kunt lachen en plezier maken en ook wel eens serieus mee kunt zijn. Laat ik zo zeggen.. de 1e avond was TOGA feest. Weet ik veel?? Maar ik zie tot mijn verbazing dat ik diverse foto’s op MIJN toestel heb die iemand van me genomen heeft met op mijn hoofd een lauwerenkrans. Het was denk ik onderdeel van de Griekse avond? Al snel leerde ik wie op welke barkruk zit… haha… ik zat dus op iemands kruk. Jammer dan. De namen kan ik niet allemaal onthouden… gezichten des te beter. We eindigden de avond rond 03.00 uur nadat onze favoriete barman ons voorzag van allerlei leuk uitziende, maar oh zo gevaarlijke kleine glaasjes drank. Het schip was daarmee dus door mij ingewijd.

Verder heb ik die middag nog een leuk duet gezongen met de dame van de pianobar. Ik werd naar binnen geroepen en ben maar eens gaan luisteren. Ik kijk nu toch wat anders tegen de entertainers aan J Haar man is bassist hier op de boot en zij vermaakt ons met muziek. En doet dat heel goed. 

De volgende dag, maandag, was een dag op zee. Ik had van tevoren de hutstewards al op de hoogte gesteld van mijn late opstaan. Dus aub niet voor 10.00 uur op mijn deur kloppen. Keurig, het geschiedde aldus. Een klein beetje katterig, toch wel, heb ik het schip op mijn gemak verkent. Daar ben je snel klaar mee. In de winkel zonnebrandolie gekocht, een boek, want de Ipad leest niet fijn in de zon. Wat snackjes voor in de hut. En dan maar aan het zwembad liggen in de zon. Goed voor de huid!! Gisteren kreeg ik een tafel toegewezen op mijn verzoek. Ik wil altijd de late zitting en niet met een groep van 7 man. Nu heb ik mijn eigen 4-persoonstafel voor de rest van de reis met leuke mensen aan de tafel naast mij. Formal Night heb ik overgeslagen ondanks de juiste outfits dankzij Glancy.. en heb lekker mijn diner genoten in de hut en daarna in een diepe slaap gevallen.

Word member van Your Way of Life e-gazine en maak het hele jaar door kans op mooie cadeaus.