ELLEN'S TRAVEL ADVENTURES

Tekst en fotografie: Ellen van Ree 

Eilanden met de X-factor
Waar denk je aan bij deze prutzomer? Aan wuivende palmbomen, witte stranden, eindeloos loungen, factor 30 smeren, gekoelde cocktails, lekker dromen van Bounty eilanden, toch? Ik wel! En dan schiet ik maar al te happig terug in een once-in-a-lifetime ervaring. Een waanzinnige trip, naar Tahiti, Bora Bora, Moorea. Hide-out voor de jetset en celebs, de ultieme plek voor bon vivants, droomlocatie voor honeymooners. Die azuurblauwe zee, mysterieuze donkere gebergten, het ultieme snorkelparadijs en viswalhalla, zet  er de romantieksensoren  maar rap in de vijfde versnelling. De hof van Eden binnen handbereik, oeps, wel na liefst 26 uur vliegen. Via New York of LA. Frans Polynesië. Me like.

Luiwammesen op een van de goddelijke atollen, met palmbomen en exotische tuinen bezaaid met exotische bloemen, met wellness spa’s  en treatments op het strand, en verblijven in waterbungalows (de pijlstaartroggen schieten onder je glazen vloer voorbij!) en als extraatje een fascinerende cultuur. Frans Polynesië is zo groot als Europa en telt een achttal eilandengroepen. Stuk voor stuk anders van sfeer, vegetatie, reputatie. Zelfs de traditionele motieven van de tattoo’s, op de lichtbruine, zacht glanzende (lang leve de kokosnootolie) lichamen van de eilanders verschillen van eiland tot eiland. Ontdekkingsreizigers als de Fransman Bougainville in 1768, de Hollander Jacob Roggeveen in 1772 en een jaar later de fameuze Engelsman Cook, aan hen danken we dat dit unieke, kleurrijke pareltje van de wereld op de kaart kwam. Polynesië is Frans overzees gebied met invloeden van dien, van wegbewijzeringborden, het pétanque spel tot croissants bij het ontbijt aan toe.

De schilder Paul Gauguin voelde zich in deze tropische ambiance uiterst senang, evenals de Belgische zanger Jacques Brel. Beiden liggen er – na een jarenlang gelukkig verblijf - dan ook begraven. Op verschillende eilanden. Wie ooit voet zet op één van de ruim 100 eilanden snapt hun emigratie wel.

‘Io Orana!’
De vriendelijke, zachtmoedige, altijd lachende bevolking begint iedere begroeting, ongeacht het tijdsstip, met deze twee tongbrekende woorden. Mooie rituelen worden nog in ere gehouden, niet alleen voor toeristen. Het omhangen van de ‘lei’, de bloemenkrans, is een traditioneel welkomstgeschenk. De schelpenketting bij het afscheid. Nog zoiets, vrouwen dragen altijd koket hét symbool van F.P. de jasmijnbloem,  achter het oor. (Handige vorm van communicatie, links wil zeggen mijn  hart is vergeven, rechts opletten  ik ben nog single). Mannen, links of rechtsdragend, torsen de  knopversie van de bloem. Het dansen, inclusief band waarbij een hoofdrol is weggelegd voor dampende percussie en natuurlijk de ukelele, was vroeger het privilege van de mannen, als zij op oorlogspad trokken.

Tegenwoordig voeren vrouwen deze traditionele dansen uit, waarbij iedere elegante beweging van de armen en handen en het sexy heupwiegen waarbij het rieten rokje geheimzinnig ritselt en een hypnotiserende werking heeft en zelfs een betekenis heeft. De taurumi is een belangrijk onderdeel van het Polynesische leven. Deze traditionele massage met monoï, kokosnootolie, is deel van het spirituele leven, eert de voorouders (hoewel men sinds de komst van de missionarissen diep gelovig en praktiserend is), een traditioneel preventieve medicijn dat al bij baby’tjes wordt toegepast. 

De verschillen tussen de vele eilanden worden jaarlijks competitief aangetoond, middels drukbezochte events. De verkiezing van de ‘mooiste tatoeage’, en een spannende kayakrace. Een magistraal gezicht, om hon-der-den kajakken met als peddelaars in pareo’s gehulde stoere kerels door het azuurblauwe water te zien schieten. Begin november schittert de Hawaiki Nui kanorace. Niet te missen!

Word member van Your Way of Life e-gazine en maak het hele jaar door kans op mooie cadeaus!