ESTHER CRENA UITERWIJK

Beweging
Hoewel ik inmiddels tot de anima sana in corpore sano-sekte behoor, gaat deze column in tegenstelling tot wat de titel doet vermoeden, niet over sport.

Deze column gaat over de beweging in de arbeidsmarkt. En dan met name over het gebrek daaraan. Uit onderzoek blijkt dat de helft van de werknemers in vaste dienst eigenlijk een andere werkgever / baan ambieert.

In een markt waar ‘slechts’ 5,7% werkloosheid heerst en het aantal vacatures groeit, is het dus op zijn minst lastig dat er blijkbaar nog niet voldoende vertrouwen is bij het arbeidspotentieel. Daarnaast lijkt er bij de werkgevers het idee te heersen dat men het schaap met de 5 poten kan vinden. Sollicitatieprocedures duren lang, soms 5 (en bij een enkel bedrijf zelfs TWAALF) rondes alvorens men tot het aanbod overgaat. Hier hebben we dus direct een bottleneck te pakken.

Een van de oorzaken voor deze discrepantie ligt natuurlijk in de onzekerheid veroorzaakt door de problemen in de Euro-zone. Wat gaat er gebeuren en wat betekent dat voor Nederland? Ga ik mijn baan en relatieve zekerheid van een vast contract opgeven voor overstap en een tijdelijk contract bij een nieuwe werkgever? Allemaal valide overwegingen. Zekerheid voor alles. Toch? 

Vanuit mijn ervaring en achtergrond zeg ik juist: “Nee!”. Als je alles zo laat zoals het is, verandert er niets.

Mijn advies aan werknemers is dan ook: ga vanuit de huidige zekerheid van een job af en toe eens met andere partijen praten, zet je cv geanonimiseerd op jobboards en kijk wat daar op af komt. Een ideale positie. Je kunt rustig shoppen, je huidige baan afzetten tegen wat er verder nog is en je marktwaarde bepalen. En heel misschien loop je dan tegen iets aan wat perfect bij je past. Praten mag altijd!