ESTHER CRENA UITERWIJK
Iedereen heeft recht op mijn mening.
Deze keer wil ik eens van het geijkte pad af gaan en jullie deelgenoot maken van een kwestie waar ik mee zit. Op het gevaar af dat ik vanaf heden word gezien als de Moraalpolitie, maar so be it.

LEIDERSCHAP OP EEN A4tje
Op zoek naar een diepere laag
‘Mijn persoonlijke belofte aan jou is dat je na het lezen van dit boek, na het in praktijk brengen van de inhoud een betere leider zult zijn. 
TUSSEN DE REGELS
LICHAAMSTAAL - Ademhaling
Communiceren doe je op enorm veel verschillende manieren: met wat je zegt, doet en laat...

MAG HET IETSJE MINDER ROZE?
De geheimen van vrouwenmarketing
Aparte marketing voor vrouwen, is dat nou nodig?

GONNIE KLEIN ROUWELER
Een goed voornemen
Loopt een bekende straal langs me heen zonder te groeten, zeer waarschijnlijk in gedachten verdiept. Heb ik net een telefoongesprek gehad, hangt de ander op zonder te groeten. Gevolg is dat ik er niet vrolijker van word.
Loop ik in het bos te wandelen groet een onbekende mij. Vraag ik mij meteen af: “Ken ik jou?” “Wat wil ie van mij?” Is iemand op straat hoffelijk tegen me, ben ik meteen argwanend. Is this our way of life?
Graag wil ik met jullie het tij keren en niet meer heen gaan zonder te groeten. Wanneer en hoe groet je nu volgens de etiquette?

Is een streek bepalend voor het groeten?
Het al dan niet groeten is sterk afhankelijk of je bent opgegroeid in een stad, dorp of op het platteland.
In een stad ben je veel anoniemer en is het heel normaal langs elkaar heen te lopen zonder te groeten. Sterker nog het is niet te doen om elkaar te groeten als je elkaar niet kent. Toen ik vanuit de stad Rotterdam, waar ik niemand kende en niemand mij groette, in een dorp kwam te wonen keek ik er letterlijk van op als mensen mij gedag zeiden. “Waarvan ken ik deze persoon?” Totdat ik erachter kwam dat het in dat dorp heel normaal is elkaar te groeten. Zelfs de caissière in de winkel groet iedere klant en wenst deze een fijne dag. Vind ik dat prettig? Ja!
Wanneer groet je?
Er zijn tal van gelegenheden waarbij je een ander begroet. Als je iemand tegenkomt, als je ergens ontvangen wordt, als je in een rij staat te wachten. Als je een gezelschap verlaat, zoals bijvoorbeeld op feestjes, op je werk, maar ook als je aan de telefoon bent of als je een e-mail of een brief schrijft. Je kunt niet genoeg groeten. Voornaamste is dat je niet heen gaat zonder te groeten.
Gonnie Klein Rouweler is 56 jaar, gelukkig getrouwd met Bernard met wie zij twee kinderen heeft. Al 18 jaar is zij imago en etiquettespecialist en trotse director van haar eigen bedrijf Image Consultancy. Gonnie laat ons binnen in het wazige gebied van gepast en ongepast, beleefd, bot en uiterst vriendelijk. Kortom; Gonnie weet hoe het hoort!
Word member van Your Way of Life e-gazine en maak het hele jaar door kans op mooie cadeaus!

Groeten kost geen pond zout!
Van huis uit heb ik geleerd om mensen altijd te groeten. Het kost geen pond zout iemand te groeten werd mij altijd meegegeven. Dus uit respect en wellevendheid voor een ander groet ik altijd met een goedemorgen, goedemiddag en goedenavond meneer/mevrouw. Voor hele intimi is een hi, hoi en hallo heel normaal, maar nimmer voor een onbekende.
Ook aan de telefoon start ik met een goedemorgen, goedemiddag of goedenavond en spreek ik vervolgens mijn naam goed verstaanbaar uit. Soms leidt dit tot een stilte aan de andere kant van de lijn, omdat ze in de veronderstelling zijn dat ze het antwoordapparaat horen. Nou ja…!
Mogen we al blij zijn als mensen nog hun mond opentrekken en met een binnensmonds mompelende groet genoegen nemen?
We genieten vaak van de natuur om ons heen, het ruizen van de golven van de zee, het fluiten van de vogels, maar genieten we ook nog van “mensen” om ons heen? Zou het niet geweldig zijn allemaal te starten met één voornemen voor 2012 door weer echte aandacht voor elkaar te hebben en elkaar te begroeten?
Als we met die gedachten in ons hoofd mensen tegenkomen zal ook bij de begroeting een glimlach om de mond verschijnen. En zal zelfs een “hallo” met een stralende lach door ieder mens gewaardeerd worden. Ervaar hoe een ander op je groet reageert.
Met veel belangstelling zie ik je reactie tegemoet via de mail van Your Way of Life.
Een stralende groet en een hele fijne dag gewenst.
JAAP REEDIJK
Jelle Amersfoort
Het was in het Koningstheater van Den Bosch dat ik voor het eerst kennis maakte met JELLE AMERSFOORT. Een van de studenten van de Konings Theater Akademie. Het zal rond 2005 geweest zijn dat ik alle studenten fotografeerde voor de brochure van het theater. Dat betekent dus fotograferen in de akademie zelf, bij de lessen, bij de presentaties op de bühne maar ook backstage.

De lichting van dat jaar was een bijzondere. Misschien komt het omdat ik deze jaren erg intensief mee werkte met mijn beelden maar de studenten van die tijd volg ik nog steeds nauwlettend. Een goede groep leergierige studenten die intussen allemaal hun weg wel gevonden hebben.

Ik kom ze regelmatig tegen op de gekste plekken. Natuurlijk steken er altijd een paar bovenuit. Nou....een van die hoofden die boven het maaiveld kwamen was van Jelle Amersfoort. Niet alleen door zijn muzikaliteit maar zeker ook door zijn enthousiasme op het podium. Als Jelle er staat gebeurt er wat. Dat zie je als hij solo speelt maar ook als hij met meerdere musiceert. Het is toch Jelle die de boel laat draaien. Bovendien is hij aardig en attent.
LEKKER WIJNTJE
Het zorgpakket
Alles goed en wel met het gezonde leven we moeten wel genieten. Om dit een beetje te combineren zijn we helemaal biologisch deze keer...
Viña la Rosa
La Capitana 2010
Carmenere
CachapoalValley Chile

Hmmmmmm, helemaal goed!
Ik ben niet pro Bio, maar Pro wijn, dus Bio kan leuk zijn, maar het moet wel lekker zijn... Dus ik had zo’n beetje mijn twijfels, maar geen vooroordeel bij het aanschouwen van deze diepgezielde fles met 100% Carmenere in 100% Bio.
Ik viel meteen voor deze volle ronde fluwelen bijna zwarte verleider....

Kan zó met een kipkluifje en een stukje Petit Doruvael en gorgonzola tijdens de borrel....s
Viña la Rosa La Palma
Chardonnay Reserva 2011
Cachapoal Vlley Chile

Chardonnay is niet waarvan ik direct ga jubelen, helemaal niet als die ook nog houtgerijpt is, behalve met gerookte paling, dan... En dan ook nog een Bio... ik zag er een klein beetje tegenop, maar dat was in een klap over!
40 ENZO
Een hijs voor je treiter
Ik ben van nature een vrolijk en opgeruimd mens. Wek me niet om 06.00 uur in de morgen om een fijn gesprek te beginnen want dat is me echt te vroeg maar na een deugdelijk ontbijt en een kopje koffie lul ik je de oren van het hoofd. Gemiddeld genomen loop ik door het leven met een smile (zou ik daarom Nancy heten Ja vraag maar aan mijn moeder :) en betrap ik mezelf regelmatig op een moppie neuriën of zelfs ‘gezang’.

De laatste tijd echter is er zo nu en dan reden tot een frons, een afkeurende blik een pruillip ook. Ik vind namelijk dat ik in ‘verval raak’. Ik moet toegeven ik krijg geen enkele bijval wanneer ik deze door mijzelf getrokken conclusie deel met de mensen om mij heen maar dat maakt voor mij geen verschil. Ik word er een beetje onrustig van, een soort van gehaast.

Verklaar me voor gek maar het is zo. Ik krijg een beetje het gevoel dat ik dingen snel moet doen nu het nog kan.
SUZANNE VERMEER - NOORDERLICHT
Over het boek
Wat als je zelfs je vrienden niet meer kunt vertrouwen? Kim Romeijn wordt dertig en ze wil dit met haar vrienden groots gaan vieren tijdens een rondreis door Noorwegen. De reis is ook een test voor haar knipperlichtrelatie met Brian. Ze wil hem daar ten huwelijk vragen. Maar haar broer Eric twijfelt aan Brians intenties. De vijf mensen die Kim mee heeft gevraagd zijn totaal verschillend en onderling ontstaan er al snel spanningen. Wanneer ze onderweg door een ander reisgezelschap worden ingehaald voelen ze ook de vijandigheid tussen beide gidsen. Als Kim en Brian de ochtend na haar verjaardag door Eric gewekt worden, eindigt hun onbezorgde leven. Niet iedereen heeft de nacht overleefd… Wie kan Kim nu nog vertrouwen?

Over de auteur
Suzanne Vermeer is het pseudoniem van de in juni 2011 overleden auteur Paul Goeken. In 2002 debuteerde hij met zijn eerste thriller onder zijn eigen naam. Na vier titels ontstond het idee om daarnaast andere boeken onder pseudoniem uit te brengen. All-inclusive (2006) was het eerste boek op naam van Suzanne Vermeer en werd meteen een bestseller. Ook voor de volgende boeken waren de reisbranche en het toerisme het uitgangspunt en inmiddels is dat het unieke handelsmerk geworden voor deze ijzersterke vakantiethrillers. Alle titels (All inclusive, De vlucht, Zomertijd, Cruise, Après-ski, De suite, Zwarte piste en Bella Italia) zijn in de bestsellerlijst terechtgekomen. De zomerthriller Cruise (2009) werd genomineerd voor de NS Publieksprijs 2010. Noorderlicht is het laatste Suzanne Vermeer-boek dat Paul Goeken zelf geschreven heeft.
RALPH VAESSEN
Ralph Vaessen (geboren in Heerlen - 1966), is een Nederlandse ontwerper. Studeerde Bestuurskunde en werkte meer dan 15 jaar voor de Nederlandse overheid.

Begin 2006 begon hij brillen te ontwerpen. Op zoek naar nieuwe monturen voor zichzelf bleek dit een eindeloze tocht tot een opticien vertelde een klein atelier te weten dat een enkel montuur kon produceren. Als Ralph een ontwerp kon maken kon dat daar één op één geproduceerd worden. Ralph, die al op zoek was naar een carrière wisseling, zag een kans. "Waarom slechts één montuur maken? Waarom niet een complete collectie produceren?" 
Hij besloot zijn baan op te zeggen en een carrière te beginnen als ontwerper van verfijnde, luxe, handgemaakte, natuurlijke hoorn brillen. Hedendaagse klassiekers voor de veeleisende kenner.

Dat hij een creatieve carrière als ontwerper, weliswaar op latere leeftijd, startte kwam niet als een complete verrassing. Mode, design, kunst, architectuur en muziek waren al passies van hem sinds hij kind was.
Met 8 jaar droeg hij al merkkleding van Pierre Cardin. Onder invloed van de Ska Punk muziek scene en later door de "New Romantics" mode / muziek sub beweging van de New Wave muziek beweging van de vroege jaren '80 ontwikkelde hij op 13 jarige leeftijd een totaal eigen kledingstijl.
GOING TO IBIZA
Begin 2011 besloten Pam Vroom en Bart Bosch met z’n tweeën de grote stap te wagen en begonnen een Bed & Breakfast op Ibiza. Niet zo zeer omdat ze Nederland zat waren maar omdat ze zin hadden in een nieuw avontuur! In januari vonden zij een villa tussen San Miguel en San Mateu, in het rustige Noordwesten van het eiland, die ideaal geschikt was om een B&B te beginnen.

Pam was al vaker in Ibiza op vakantie geweest en sinds haar eerste bezoek verliefd op het eiland. Voor Bart was de eerste Ibiza ervaring in januari 2011. Ook hij, toen nog island virgin, werd gegrepen door de magische sfeer.

Je kan dan lang blijven filosoferen over hoe het zou zijn om in het buitenland te wonen en te werken, maar je kan ook gewoon het avontuur aangaan. Pam y Bart werd PyB…en zo is PyB ibiza holidays ontstaan, en inmiddels is er een website www.PyB-ibizaholidays.com en een facebookpagina met bijna 300 fans!
In eerste instantie wilden Pam en Bart het voor een jaartje proberen, maar dat jaar is zó goed bevallen dat zij zelfs besloten er zéker nog een seizoen aan vast te plakken.