JET! BOX 13B

Vrouwen en techniek.
Ik ben uit de tijd dat de overheid het nodig vond miljoenen te pompen in een reclamecampagne om meisjes er toe te bewegen toch vooral niet voor het pretpakket te gaan, maar het taaiere werk te kiezen. Nou is dat “Kies Exact” van die tijd bij mij en mijn bemanning aardig gelukt.

We hebben allemaal een man gekozen die gevoelig is voor een hulpeloos gezicht bij lekke banden en kapotte stekkerdozen. We kunnen het wel, maar hebben er, heel exact, voor gekozen het niet te willen. Dat is wat mij betreft het enige nadeel van een damesboot: vieze handen. 

Laten we voorop stellen dat we bij mij aan boord allemaal van huis uit geen techneuten zijn. Secretarieel, werving en selectie, onderwijs, onderzoek, dat is zo’n beetje onze achtergrond. Lekker papier schuiven, en de enige vlekken op de kleren komen van de koffie. Maar aan boord moeten we soms wel.

Gelukkig zijn we allemaal moeders, en ik denk dat het exact dát is wat een slok op een borrel scheelt. Als je nog vers in je geheugen hebt hoe een spuitluier er ook al weer uit zag, ben je ook niet meer zo bang voor een kapot toiletpompje. Zwitsal olie of motorolie; dat ontloopt elkaar niet zo veel. 

Ik vind het persoonlijk helemaal nergens voor nodig alles zelf te kunnen. De kop van mijn motor afpakken en de verstuivers nakijken laat ik graag aan een van onze monteurs over; ik zou niet eens weten waar ik die dingen zoeken moet. Maar pech onderweg moet ik van mezelf wel op kunnen lossen. Hoewel het een zeilboot is natuurlijk, en met een opschieter aanleggen is gelukkig een trucje dat ik nog steeds beheers.

Een basissetje gereedschap en onderdelen heb ik aan boord. Dat basissetje is overigens precies dat: een hamer, één handvat van een schroevendraaier met 30 bitjes in een doosje, een setje steeksleutels en een waterpomptang. Samen met wat filters is dat alles wat ik volgens mij nodig kan hebben om de volgende haven te bereiken. Dat alles is ook niet in een saaie koffer of tas, maar in een beautycase opgeborgen. Waarom niet, is toch ook een soort gereedschapskoffer? 

Gelukkig is het nog maar één keer nodig geweest die gereedschapsset te gebruiken. Die ene keer schaam ik me overigens wel een beetje voor, want het was een actie met een hoog ‘blond’-gehalte. We gingen in alle vroegte weg voor een wedstrijd en na een half uur varen sputterde de motor even en viel uit. Diesel op. Nou wist ik wel dat ik had moeten tanken, dus ik had voor reserve voorraad gezorgd. Dat in de brandstoftank gieten en opnieuw starten, dan kunnen we weer verder, was de gedachte.

Daar dacht hij anders over. Wij maar even wachten. Allemaal brommer gereden, allemaal niet op een nieuwe en als je die te vaak achter elkaar probeerde te starten verzoop je hem. Kwartiertje wachten was dan dé oplossing dus dat deden we dan maar. Koffie zetten.

Nu, achteraf, voer ik steeds als excuus op dat het heel vroeg was, nog voor acht uur, en ik dus niet al te wakker. Ergens diep in mijn achterhoofd wist ik best dat je een diesel niet kunt verzuipen. Het systeem was gewoon leeg. Maar voordat ik dat uit de handleiding door had, waren we een uur, drie kopjes koffie en een telefoontje naar een techneut verder.