Terug naar onze dominee uit Katwijk. Even voor ik van wal steek, ik vind kastijden iets anders dan corrigerende tikken, en slaan uit naam van iemand die verantwoordelijk wordt gehouden voor het schrijven van een boek met oude verhalen vind ik helemaal te gek voor woorden. Dit gezegd hebbende, ergens heeft Vlietstra wel gelijk. Een kind een tik geven als het niet luistert, een klap op de billen als het iets gedaan heeft wat absoluut niet door de beugel kan, wat is daar mis mee? Duizenden generaties zijn zo opgevoed, en mijns inziens zijn we daar niet slechter van geworden. Ouders weten dondersgoed hoe ver ze kunnen gaan. En natuurlijk zijn er ouders die te ver gaan. Dat is van alle tijden, en dat zal ook altijd zo blijven. Ouders die hun kinderen met een riem slaan mogen wat mij betreft op water en brood. Maar ga mij nou niet verbieden om mijn zoon een tik op zijn hand te geven als hij iets fouts gedaan heeft. Laat gewoon het gezonde verstand gelden.

Er is een verschil tussen het mishandelen van kinderen, en een kind een tik geven. En dat kun je niet beschrijven in een wet. Zulke zaken moeten van zaak tot zaak bekeken worden. En daar hebben we rechters. Want naar mijn mening kunnen rechters tegenwoordig in veel gevallen vervangen worden door een computer. Voer daar alle wetten en jurisprudentie in, en je hebt een uitspraak. Maar is dat recht? Rechtspraak is voortgevloeid uit gezond verstand. Laat alsjeblief dat gezond verstand nu de rechtspraak recht houden.

Kees vat tweewekelijks voor ons de wereld samen in een notendop. Het nieuws, het straatbeeld, politieke ontwikkelingen en persoonlijke observaties. Kees is 47 jaar oud, woont samen met kind en partner in Den Haag, Zoekt sinds deze week werk! Droomt van een carrière als fotograaf. Ondanks zijn voorliefde voor zweverige zaken als leven na de dood, paranormale verschijnselen en filosofie staat hij met twee benen in de klei en is hij groot fan van andijviestamppot met spekjes.