In mijn vriendenkring is mijn kennis over de muziek, met name de jaren tachtig, legendarisch. Een geliefd spelletje vroeger, was een willekeurige LP pakken, de naald gewoon ergens neerzetten en maar raden welk nummer er speelde. Het liefst ook nog van welk album het was en het hoeveelste nummer van welke kant. En met dat in mijn achterhoofd wilde ik me wel eens meten met andere spelers. Viel me dat even tegen. Zit ik met de kennis over muziek uit de jaren tachtig echt wel boven het gemiddelde, in de hedendaagse muziek word ik compleet weggespeeld. En als ik al een nummer herken, dan weet ik de artiest en/of de naam van het nummer niet. Ook genres als dance en rap vallen buiten mijn kenniscirkel.

Toch blijf ik het spelen. En maken mijn tegenstanders me in op mijn zwakke punten, ik kom terug in jaren 70, 80 en classic rock. Speel je een paar keer tegen iemand, dan ga je diegenes sterke en zwakke genres ook kennen. En dan gaat het om en om. Ik krijg vragen over hedendaagse muziek, en ik bestook hun met eighties en rock. Helaas zijn er ook tegenstanders die overal verstand van schijnen te hebben. Of die spelen met een team van deskundigen, dat kan natuurlijk ook. Maar hoe vaak ik ook verslagen word, ik blijf het spelen. Het verslavingselement is erg aanwezig. En dan niet eens zozeer om me te meten met anderen. Meer om mijn eigen highscores te verbeteren, en zoveel mogelijk songs op rij goed te raden. Helaas komen er dan ook steeds genres als Summer 2012 langs. En weet ik nummers uit de jaren zestig tot negentig soms na de eerste toon al, liedjes van de laatste tijd hoor ik vaak echt voor het eerst. Is dat omdat de hedendaagse muziek allemaal op elkaar lijkt, of slaat het oudelullenvirus toe? Ach, het maakt me niet uit, ik vermaak me mateloos met mijn oude spelletje in een nieuw jasje. Eens zien of mijn spelmaatjes van toen inmiddels ook aan de smartphone zijn.

Kees vat tweewekelijks voor ons de wereld samen in een notendop. Het nieuws, het straatbeeld, politieke ontwikkelingen en persoonlijke observaties. Kees is 47 jaar oud, woont samen met kind en partner in Den Haag, Zoekt een leuke nieuwe baan! Droomt van een carrière als fotograaf. Ondanks zijn voorliefde voor zweverige zaken als leven na de dood, paranormale verschijnselen en filosofie staat hij met twee benen in de klei en is hij groot fan van andijviestamppot met spekjes.