Maar als er voor de deur van een grote discotheek een weigerportier staat die mensen met overgewicht niet binnen laat dan wordt het een ander verhaal. Als ik op mijn werk discrimineer is dat een reden voor ontslag. Waarom schopt de burgemeester (m/v) zijn weigerambtenaren niet flink onder hun hol en zegt ze gewoon hun werk te doen of anders een andere baan te zoeken? Over tolerantie gesproken, wat te denken van Mauro Manual. Hoe meer moet je inburgeren om in aanmerking te komen voor een verblijfsvergunning? Regelneuker Leers is echter een weigerminister, en Mauro moet terug naar zijn 'thuisland' Angola. Wanneer gaan ze hier nou eens snappen dat de ene asielaanvraag de andere niet is.

De meerderheid van de regering staat in dit democratische land achter Mauro, maar Leers wil geen precedent scheppen. Ik denk zelfs dat de meerderheid van Nederland achter Mauro staat.Net als verleden jaar met het Afghaanse meisje Sahar is deze jongeman iemand die graag wil leren, iemand waar we later meer aan hebben dan aan menig autochtoon kind. Zou Leers misschien bang zijn voor wat Big Brother Brussel ervan denkt? Van dat Europagedoe wordt ik trouwens ook schijtziek. Toen de euro ingevoerd werd heb ik gezegd dat die munt het hooguit tien jaar zou uithouden. Nu ga ik ervan uit dat de euro 1 januari nog wel zal halen, ik zat dus fout, maar dat het nu tien jaar na invoering niet goed gaat met de munt is iets wat zeker is. Ik snap het niet denk ik, maar waarom lenen onze banken miljarden aan failliete landen? En dan vervolgens hoogst verbaasd zijn dat die landen hun schulden niet kunnen betalen. Ik ga toch ook mijn maandsalaris niet lenen aan een zwerver. Het zal wel moeten van Brussel. Ik ben eigenlijk altijd tegen een verenigd Europa geweest. Ik ben Weigereuropeaan. Samenwerking, prima, niks mis mee. Open grenzen, alleen maar makkelijk. Vrije handel in de eurozone, ik ben voor. Koppeling van valuta is echter alleen een goed idee voor armere landen. En allemaal dezelfde munt, slecht idee. Maar nee, wie stond weer vooraan met zijn vingertje in de lucht in zijn korte broekje te springen om mee te doen met de grote jongens, Nederlandje. Kunnen we niet gewoon tegen Meester Brussel  zeggen, 'sorry , we kappen ermee, we doen het voortaan zelf wel weer'? Misschien zie ik het te simpel, maar zijn de beste ideeën niet vaak de simpelste?

Kees vat wekelijks voor ons de wereld samen in een notendop. Het nieuws, het straatbeeld, politieke ontwikkelingen en persoonlijke observaties. Kees is 47 jaar oud, woont samen met kind en partner in Den Haag, werkt keurig bij een grote verzekeringsmaatschappij en droomt van een carrière als fotograaf. Ondanks zijn voorliefde voor zweverige zaken als leven na de dood, paranormale verschijnselen en filosofie staat hij met twee benen in de klei en is hij groot fan van andijviestamppot met spekjes.