‘Wat zijn die sneeuwscooters geweldig!’ riep Marieke enthousiast, toen ze aan het eind van de middag met een blikje bier bij het kampvuur zaten, dat Sverre en Martin samen hadden aangelegd. De anderen vielen haar geestdriftig bij. ‘Jullie hebben het al aardig onder de knie,’ zei Sverre, terwijl hij nog een blok hout op het vuur gooide. ‘Gelukkig heb ik geen van jullie onverantwoorde risico’s zien nemen. Voordat we morgen vertrekken, wil ik nog wel jullie kleding een keer controleren.

Die jacks en broeken die jullie dragen zijn goed: allemaal topklasse, waterdicht materiaal.’ Kim glunderde. ‘Vooral de handschoenen en de laarzen die jullie dragen moeten absoluut waterdicht zijn,’ vervolgde Sverre. ‘Jullie zouden niet de eersten zijn die zo’n mooie vakantietocht moeten afbreken vanwege bevroren

tenen of vingers.’ ‘Over de handschoenen en de laarzen heb ik me ook laten adviseren,’ vertelde Kim. ‘Als het goed is, zijn die bij uitstek geschikt voor tochten

op sneeuwscooters.’ Sverre bekeek haar waarderend en hield de anderen toen voor: ‘Jullie boffen maar met zo’n gastvrouw!’ ‘Ik heb vaak op een motor gereden,’ vertelde Martin, ‘maar zo’n sneeuwscooter is toch wel wat anders, moet ik zeggen. Alleen al met remmen.’ ‘Je hebt een langere remweg,’ bevestigde Sverre. ‘Dat is natuurlijk niet zo raar, in de sneeuw. Verder vind ik zelf dat er meer overeenkomsten dan verschillen zijn met motorrijden. Het ontwerp, de manier van rijden, alles eigenlijk.’ Martin knikte. ‘En dan nog iets. Ik dacht van tevoren dat m’n helm wel zou gaan beslaan met die kou. Maar dat gebeurde helemaal niet.’

Sverre liep naar zijn hut en kwam terug met een van de helmen. Hij klapte de plexiglas klep omhoog. ‘Aan de binnenkant zit een speciaal antiwasemlaagje. Anders zou je adem in combinatie met de koude buitenlucht onherroepelijk condenseren. Bij wedstrijden gebruiken renners ook nog vaak een neus- en mondbedekking, om te zorgen dat de binnenkomende lucht bij hoge snelheden niet te koud is, en ook om de warme uitademing weg te leiden van hun vizier.’

Terwijl hij nog aan het praten was, hoorden ze in de verte de motor van een auto. Het geluid kwam steeds dichterbij. Even later verscheen er een jeep, die naar hen toe reed en vlak naast de landrover van Sverre parkeerde. De bestuurder en vier andere inzittenden stapten uit. Ze kwamen naar het vuur toe en schudden handen. Het viertal bleek een groep Duitsers te zijn, die onderweg was voor eenzelfde soort tocht als de Nederlanders. Hun Noorse gids, een blonde man met een stevige handdruk, lachte vriendelijk toen hij het zestal begroette. Maar toen hij tegenover Sverre kwam te staan, leken beide mannen te bevriezen. Ze knikten afstandelijk naar elkaar, zeiden een paar afgemeten woorden in het Noors en keerden zich toen van elkaar af. Kim en Brian keken elkaar veelbetekenend aan. ‘Willen jullie misschien iets drinken?’ vroeg Eric in het Engels aan een van de Duitsers. ‘Nee, nee, ze gaan meteen weer weg,’ kwam Sverre haastig tussenbeide. LEES HIER VERDER 

Word member van Your Way of Life e-gazine en maak het hele jaar door kans op mooie cadeaus!