ROME, CULTUUR EN 'RARE JONGENS'

“Zullen we wat cultuur gaan snuiven”, vroeg mijn vader, dus wij naar Rome!

     
Eerste dag aangekomen in “bella Roma’’ wisten mijn vader en ik eigenlijk nog niet zo goed wat we moesten verwachten van het weer. We hadden berichten gehoord van dik in de 30 graden. Bij het verlaten van het vliegtuig hadden we een lichte discussie over hoe intens de klap van de warmte zou zijn. Het was 35 graden, snoeiheet,...welkom in Roma!

We pakten een taxi naar het hotel (http://www.romehotelnord.it/ ), wat een stuk verder was dan we dachten,  een uur rijden toch wel! Gelukkig lagen de taxiprijzen hier wel wat lager dan in Nederland en kwamen we uit op een bedrag van 40 euro. De taxichauffeur die onderweg geen woord gesproken had, haalde onze koffers uit de achterbak en zei ons vaarwel met een glimlach. Bij het uitstappen van de taxi sloeg de hitte pas echt toe, de hele rit had de airco staan loeien, zo hard dat we het koud kregen, het zweten kon beginnen. Gelukkig was het in het hotel wel lekker koel vanwege de airco en goddank dat die er was! 

Aan de balie stond een man ons met een glimlach op te wachten, we waren eigenlijk te vroeg om in de hotelkamer te mogen (we waren er al om 11 uur, terwijl we eigenlijk pas om 4 uur de kamer in mochten), maar het was geen probleem zei hij en gaf ons de sleutel van onze kamer, onze koffers werden naar boven gebracht door de piccolo. Wat een luxe.. 

Na een beetje gesetteld te zijn in de kamer gingen we direct op pad, even het tourbusje regelen en we konden gaan. Erg fijn dat de sightseeing bus waar wij in zaten  overkapt was, dat scheelde ontzettend veel hitte. Het voelde aan als op een hete zomerdag onder de parasol op een terrasje te zitten, heer-lijk. Al waren de stoelen van de bus ietwat minder comfortabel.

Mijn vader en ik hadden het plan om als eerste naar Vaticaanstad te gaan, lekker op de toeristische toer. Onderweg zagen we al wat glimpen van het Colosseum maar dat bewaarden we voor later. Aangekomen bij Vaticaanstad waren we overdonderd door de immense omvang van de kerk, en dan te bedenken dat volgens de Bijbel God wou dat mensen “in soberheid” leefden. Nou het huis van de paus was alles behalve sober! We popelden natuurlijk om er een kijkje binnenin te nemen, want zeg nou zelf, reuze interessant natuurlijk! Maar voordat dat mogelijk was, moest je eerst door poortjes en je tas moest door de x-ray scanners. Na die heisa achter de rug te hebben, kon je alweer aansluiten in de tweede rij: kledingcontrole. Vreemd maar waar, je mocht de kerk niet betreden als je “te korte” kleding droeg. Helaas droeg ik vanwege de intense hitte hotshorts en werd ik er meteen weer uitgestuurd. Fijn, half uur in de rij gestaan om er vervolgens niet in te mogen. Rare jongens die Romeinen (dat zouden we nog vaak roepen deze dagen) 

‘S avonds heerlijk gegeten bij een restaurant genaamd “Roof Garden”                                 (http://www.termedidiocleziano.it/). We namen Proccuitto met buffel mozzarella en rucola, risotto met paddenstoelen en natuurlijk tiramisu. Échte Italiaanse kwaliteit, zeer goed dus. Het terras was op het dak van het restaurant en dat was amazing! Uitzicht over de stad en een zwoel windje onder de parasols door. Toplocatie! De bediening was een verhaal op zich, vier oudere mannetjes die zo uit Fawlty Towers waren gelopen en dus onbedoeld het entertainment verzorgden. Het vrolijke kwartet en het fantastische eten zette ons wel een beetje op het verkeerde been. In dit restaurant en in ons hotel waren alle mensen bijzonder vriendelijk, de kamermeisjes op het lachwekkende af maar verder zijn we hoofdzakelijk met de nek aangekeken. Eerst zuchten en een ‘nee hè toeristen gezicht’ opzetten was de norm. Rare jongens… 

De volgende dag besloten mijn vader en ik om nog een poging te doen voor Vaticaanstad maar eerst naar het Colosseum. Daar aangekomen, ik had al een langere jurk aan aangezien we daarna weer naar het Vaticaan zouden gaan, de jurk was net boven mijn knieën, dus het was op hoop van zegen. Ik moest alleen wel eerst een sjaal kopen, want blote schouders waren ook uit den boze. Gelukkig stond er bij het Colosseum een straatverkoper die sjaals verkocht, ik had er 1 uitgezocht en net toen mijn pa wou betalen kwam er politie aan en de verkoper rende weg, resultaat: ik had een gratis sjaal. 

De wachtrij om het Colosseum in te komen was gigantisch, uiteindelijk betaalde mijn vader een paar euro meer zodat we sneller kaartjes hadden om binnen te komen (hoezo Italie?). Toch vond ik het Colosseum wat teleurstellend, op de een of andere manier had ik er meer van verwacht. Het is namelijk inderdaad wat het lijkt: ruïnes. De geschiedenis erachter is natuurlijk reuze interessant, maar van de benedenverdieping kon ik niet echt warmlopen, de bovenverdieping in het Colosseum had tenminste nog een interessante tentoonstelling over hoe de dingen er daar vroeger aan toe gingen, ook allemaal resten uit de Romeinse tijd en gladiator outfits, die waren wel indrukwekkend. 

Daarna: 2^e poging Vaticaanstad, zo ver mogelijk mijn jurk omlaag trekken en ja hoor! Het lukte! We konden doorlopen. In de kerk aangekomen waren we eerst even totally amazed door wat we zagen, zo ontzettend veel kunstwerken en zelfs een in goud verguld lijk van een oude paus. De kerk is eigenlijk teveel om te omschrijven in dit artikel, helaas moet ik dan toch zeggen: dat zou je echt zelf moeten zien. De bizarre rijkdom is eigenlijk misselijkmakend zeker wanneer je bedenkt dat half Rome in totaal verval is geraakt en het gros van de mensen daar nou niet bepaald in weelde leeft. 

Verder gingen we speuren naar de sixtijnse kapel waar we uiteindelijk nooit aangekomen zijn, hoeveel kerk kun je aan op een dag. We zijn wel in een andere kapel geweest en ik als enige naar het dak van de kapel (wat echt gigantisch hoog is) omdat mijn pa niet door de smalle trapgangetjes wou, wat ik later ook wel begreep want ze werden steeds kleiner en vreemder. Niet aan te raden voor mensen met claustrofobie. 

Op de laatste dag wilden we gaan shoppen, dat kunnen we goed mijn vader en ik. Ik had wat gelezen over een “markt” en daar zouden we eerst naartoe gaan, dus na ongeveer 20 minuten lopen in zinderende hitte vonden we “de markt”. Nou niet dus, het bleek een klein winkeltje te zijn en je raadt het al: gesloten. Great. Dus wij gaan verder naar hét winkelgebied van Rome: Piazza De Spagna. Daar aangekomen was onze verbazing compleet, niet omdat het zo’n geweldig winkelgebied was, integendeel. Van de 20 winkels in de straat waren er 16 dicht met rolluiken en graffiti, vervallen oude panden de 4 winkels die wel open waren hadden weinig boeiends om eerlijk te zijn. Rome is een rare stad die hard aan renovatie toe is. 

Laat in de middag namen we de taxi weer naar het vliegveld, pff.. de reis was echt leuk, bloedheet, dat wel maar echt erg leuk. Conclusie, Rome, je moet er een keer geweest zijn! Maar eeh………… Obelix had ons al gewaarschuwd, rare jongens die Romeinen