‘ALS FRANS IN FRANKRIJK ’

Grand spectacle ! 

Deze week bezocht ik, aangemoedigd door overal in het dorp aangeplakte posters, een “spectacle.” Na 5 minuten mompelde ik: “die stomme Fransen” en voegde in gedachte één item toe aan mijn rijtje oorzaken: waarom botert het toch soms zo moeizaam tussen Fransen en Nederlanders……

Het probleem zat hem in het woord ‘spectacle’. Als Nederlander, eraan gewend dat ‘spektakel’ een hoop spektakel betekend, verwacht je wat na zo’n aankondiging. Maar de voorstelling was duf en dorps en heel ‘campagne’… maar ja dat is ook wat ‘spectacle’ inhoudt in Frankrijk: een voorstelling. Niets meer en niets minder. 

De relatie tussen de Fransen en de Nederlanders ligt complex, dat is altijd al zo geweest. Er is respect en er is afkeer, over en weer overigens… het complexe zit hem niet bij de Fransen: voor hen zijn de Nederlanders net als ieder ander volk buiten de grenzen: niet Frans en dus beneden de norm. Welke norm is dat en wie bepaalt dat? Bwaahh,..uuhhh…..pfffff … zal de Fransman schouderophalend puffen en bijna verontschuldigend zuchten: … “niet Frans hè ?” En dus … nou ja laat maar, we weten waar we staan voor de Fransman en dat zal niemand ooit veranderen. Hetgeen overigens een vriendschappelijke verhouding met Fransen niet in de weg hoeft te staan hoor. Dat kan ik jullie uit eigen ervaring verzekeren.  

Complex zijn wel de Nederlandse emoties ten aanzien van de Fransen. Afkeer en bewondering wedijveren met elkaar. Bewondering voor, de in onze ogen, vaak soepel in het leven staande Fransen, die geen stress krijgen van omhoog schietend onkruid in de tuin of afbladderende raamkozijnen. Afkeer voor dit zelfingenomen, chauvinistische volk in een land waar niet-Franse auto’s en vriendelijke obers zeldzaam zijn. 

Maak een lijstje wat aan deze emoties ten grondslag ligt en je lijstje wordt zomaar een lijst! Vele schrijvers lieten het lijstje oplopen tot een boek, Ilja Gort is daar een mooi voorbeeld van. Hij begon ooit met ‘Als Gort in Frankrijk’ en hij vervolgde met verhalen waarin hij steeds op humoristische wijze de verschillen tussen de koele Noorderlingen en de Bourgondische Fransen omschrijft. Zijn filosofie is de mijne: “Als je de Fransen en hun cultuur leert begrijpen, gaat er een mooi Frankrijk voor je open.”